Wczoraj się nie udało, więc dziś postanowiłem zrobić drugie podejście, do zaliczenia zachodnich wiosek od południa. Kierując się na Komorów objechałem Pruszków i przecinając krajową 719 do Brwinowa i dalej, Żyrardowa, znalazłem się obok monumentalnego pomnika Wyzwolicieli. Tym razem nie zrobiłem fotki, bo nawet nie wiedziałem, że od ostatniego razu, zmienił on swoje oblicze i wymowę. Za to obok był dość efektowny mural i jemu poświęciłem chwilę czasu. 

Z dziada pradziada pruszkowska brygada © yurek55

Mural patriotyczny © yurek55

Pruszków, ul. Przyszłości © yurek55

Zachodnia koalicja © yurek55
Jak dotąd, z trasą było wszystko w porzadku i jadąc dalej dojechałem przez Parzniew aż do Brwinowa. Tu postanowiłem pojechać inaczej niż zwykle, choć zwykle jadę od strony Błonia, a dziś odwrotnie, i skierowałem się w stronę Koszajca. Patrząc na mapę w Locusie wydawało się, że powinienem bocznymi drogami dojechać do Płochocina. W sumie dojechałem, ale moje wąskie opony trochę w kość dostały na tym szutrze. 

Przemysłowe ruiny w Płochocinie © yurek55

Krosna - Parcela © yurek55
Później już pojechałem znanymi, asfaltowymi drogami, tylko dpojeżdżając do Pilaszkowa od innej strony, zahaczyłem o mały cmentarzyk, który dotąd chyba tylko raz fotografowałem. Napis na tablicy głosi:
Tu spoczywa 240 polskich żołnierzy z 3 i 4 pułku piechoty 2 dywizji piechoty legionów którzy polegli w dniach 12 i 13 wrzesnia 1939 r w walkach stoczonych z niemieckim najeźdźcą w rejonie Święcice - Pilaszków - Witki Cześć Ich pamięci.

Cmentarz wojenny w Pilaszkowie © yurek55

Cmentarz wojenny © yurek55
Jeszcze tylko krótka przerwa na kontrolę czasu...

Borzęcin - kontrola czasu © yurek55
...sprawdzenie cen paliwa...

Ceny paliw 21.04.20 © yurek55
...i to już koniec wycieczki. 

Pokaż trasę GPS

Od kiedy trzeba zasłaniać nos i usta w miejscach publicznych, wszyscy wymieniają się doświadczeniami, z używania różnego rodzaju maseczek ochronnych. Nie znam jednak nikogo, kto by twierdził, że ma idealną maseczkę i że mu jest w niej bardzo wygodnie i komfortowo. Dlatego zawiozłem do Piaseczna dwie apaszki z różnych materiałów, którymi też od biedy można zasłonić usta.
Ale swoją drogą, ten fenomen społeczny, stosowania się Polaków do nowego prawa, jest dla mnie niemożliwy do zrozumienia. Przeciez my, jako naród, nie bylismy nigdy postrzegania jako szczególnie praworządni, prawda? Czy tym razem zadziałał strach przed wirusem?, pranie mózgów?, strach przed mandatem? Nie wiem.


Jedziemy! © yurek55

Wiadukt w Dawidach © yurek55

Droga w przebudowie © yurek55

Ku pokrzepierniu serc - licznik rowerzystów © yurek55
Pokaż trasę GPS

Przed wieczorkiem pojechałem do Piaseczna przywieźć cienkie maseczki, bo w tych co mamy nie da się oddychać. Ja zresztą i tak nie będę nosił, bo nie mogę oddychać. Nawet jeżdżąc w siarczystym mrozie nie zakładałem kominiarki ani bufa na twarz, więc tym bardziej teraz nie będę. Nie mam zamiaru się udusić.
Spóźniony zajączek wielkanocny.


height="405" width="590" frameborder="0" allowtransparency="true" scrolling="no" src="https://www.strava.com/activities/3308722093/embed/4374ba352a2af8ea1d3827691b62d35acc3855e4">

Wczorajszego zadania kurierskiego dziś ciąg dalszy. Otrzymane bułgarskie lewa wymieniłem w kantorze po kursie 2.14 PLN i złotówki zawiozłem zleceniodawcy do pracy.  Firma mieści się na terenach jednej ze sztandarowych inwestycji tzw. epoki Gierka, czyli "Zakładów Kineskopowych Unitra Polkolor" w Piasecznie. Błądząc nieco i przemierzając hektary terenu w poszukiwaniu budynku B6, mogłem tylko pomyślec to, co Siara w  Kilerze:
Gigantomania w czystej postaci. 
Do domu wróciłem drogą przez Gassy i choć zimny wiatr starał się jak mógł, by uprzykszyć mi jazdę, to ja wróciłem do domu zadowolony. Co więcej, uważam tę temperaturę za bardzo komfortową; nie marzniemy i nie pocimy się, czyli w sam raz.
Spotkanych radiowozów - 6
Interwencji - 0


Do Gassów droga wiedzie przez Rezerwat Przyrody © yurek55

Rezerwat Przyrody Olszyna Łyczyńska © yurek55

Chojnowski Park Krajobrazowy © yurek55

Droga na Gassy © yurek55

Przystań promowa Gassy, widok z wału © yurek55

Wał przeciwpowodziowy © yurek55
A na zakończenie dwa obrazki, ku pokrzepieniu serc. Jeden z wczoraj...

Licznik rowerzystów 14 kwietnia godz. 19.00 © yurek55
...drugi z dzisiaj

Licznik rowerzystów 15 kwietnia godz. 15.35 © yurek55
Pokaż trasę GPS

Nie ma o czym pisać, zwykły wyjazd. 


Śniadanie Wielkanocne via Skype.
Pokaż trasę GPS

Wczoraj jechało się dobrze i szybko, a dziś masakra jakaś, więc nawet dobrze, że licznik znów odmówił posłuszeństwa. Dzieki temu nie widziałem prędkości z jaką sie poruszam. Wiało z zachodu, chwilami nawet dość mocno i pomimo, że generalnie obrałem kierunek południe - północ, to jechało się ciężko. Kiedy byłem już daleko od domu i zrobiłem krótki postój na banana,  spojrzałem na godzinę i natychmiast zweryfikowałem trasę. Było tak późno, że tylko powrót krajową "siódemką" wchodził w grę. Niestety nie było to fajne, ale już kilka razy tamtędy jechałem, nawet dłużej, bo aż z Grójca.. Wprawdzie tym razem to tylko dziesięć kilometrów, ale nie polecam tej trasy.
radiowozy - 2
interwencji - 0
PS. Tym razem to bateria w nadajniku była przyczyna awarii licznika. Wymieniłem po powriocie i jest OK.

Pokaż trasę GPS

Dziś nie tylko realizacja niezbędnych codziennych potrzeb, ale także jazda stricte użytkowa. Wymieniałem opony na letnie i podlewałem bratki na cmentarzu. Nad Wisłą każdy wjazd i wejście na bulwary zastawione radiowozem Policji, Straży Miejskiej, albo Żandarmerii Wojskowej. Widziałem jak cofają rowerzystów chcących jechać prawidłowo drogą dla rowerów, więc trzeba jechać chodnikiem.  Ale to jedyna niedogodność. A druga taka, że można się już nieźle spocić. Temperatura w piku 26,3°C!


Wiosna wybuchła!

Realizacja codziennych niezbędnych potrzeb

Kokpit z telefonem Sony i licznikiem B'twin 500

En face

Wisła i Manhattan Warszawski

Wzdłuż Wisły

Nie chciało mi sie myśleć nad trasą, więc powtórzyłem wczorajszą, z lekką tylko modyfikacją na poczatku i końcu. Druga różnica była taka, że posiedziałem sobie na ławce w Zaborowie i wygrzewając się na słoneczku, zjadłem banana i dopiero pojechałem dalej. Kolejne kilometry miały już być z wiatrem, bo do tej pory było cokolwiek masakrycznie, choć unikałem odkrytych przestrzeni. Ale te najbliższe trzy kilometry przez pola do Pilaszkowa, też jeszcze nie były przyjemne, bo z kolei trzeba było uważać, by nie znaleźć się niespodziewanie na środku drogi. Tam też zaobserwowałem zjawisko zwiewania z pół warstwy ziemi, wygladające z daleka jakby coś się paliło. Co ciekawe,nie było to spowodowane żadnymi pracami polowymi jak orka, czy coś innego. Po prostu wiatr był tak silny, że z naszych mazowieckich gleb piaszczystych i pyłowych, bez trudu unosił wierzchnie cząsteczki, które bez trudu unosiły się w powietrzu. Na zdjęciu nie bardzo to widać, ale na żywo zamglenie było o wiele bardziej widoczne. Gdy dojechałem do ronda i skręciłem na wschód, do Warszawy, dopiero wtedy uzyskałem rekompensatę za wszelkie dotychczasowe niedogodności. 
Policja i Straże Miejskie i Gminne napotykane po drodze nie interesowały się samotnym rowerzystą, realizującym swoje niezbędne codzienne potrzeby.


Pokaż trasę GPS

Nadal słonecznie, ale wcale nie wiosennie, ledwie kilka stopni powyżej zera. Znów długie spodnie, grube skarpety i rękawiczki trzeba zakładać żeby nie marznąć. Od jutra zacznie się kwiecień, ten co przeplata, trochę zimy, trochę lata, z tym, że lata na razie będzie mało. Nowe zaostrzenia w związku z pandemią, rowerzystów nie dotknęły, za wyjatkiem tych, którzy nie mają swoich i używają  rowerów miejskich. To akurat ma sens i jest wiadomością dobrą.  Drugą dobrą wiadomością, jest to, że w marcu tylko pięć dni przebumelowałem i dzięki temu przejechałem aż 1674 kilometry! Jak na zimowy miesiąc, to jest dla mnie bardzo dobry wynik.
Za to bez wątpienia bardzo złą wiadomością, jest perspektywa samotnego spędzania Swiąt Wielkanocnych. Dla rodzin takich jak nasza, jest to rzecz niewyobrażalnie smutna. No, cóż... :(
Zdjęcia:
Wczorajsze z windy, takiego zmarzniętego nieszczęśnika ze śniegiem na kasku. Dobrze, że nie złapała ostrości kamerka, to nie widać, jak bardzo niekorzystnie wyglądam. Na pewno nie jest to sweet focia.


A to już z dzisiaj.

Kościół w Babicach z innej strony © yurek55

Miasto Stołeczne Warszawa © yurek55

A na koniec trochę humoru - z fanpage'a The Hippies were Right:)



Pokaż trasę GPS

Przez to przestawianie godziny i zmianę czasu, obudziłem sie dziś bardzo, bardzo późno. Nie powierm o której, bo aż wstyd. Tym samym morale rowerowe nieco siadło, gdyż wiadomym było, że nic wielkiego nie zwojuję. Kiedy więc po śniadaniu, kawie i przeczytaniu połowy internetu wreszcie wykaraskałem się z domu, była już prawie pierwsza. Pomimo piątkowego postanowienia żeby nie jeździć na Gassy, zrobiłem sobie szybkie rozgrzeszenie, że przecież dziś tłoku nie będzie, i pojechałem. Pogoda dopisywała, choć trzeba jasno powiedzieć, że wiosna zdecydowała o odwrocie, na z góry upatrzone pozycje. Całkiem tak, jak podawano w komunikatach Ministerstwa Propagandy III Rzeszy, po laniu pod Stalingradem. Wprawdzie wschodni wiatr zmienił się na północny, ale ani jeden, ani drugi ocieplenia raczej nie przynosi. Temperatura mocno zmienna, wahała się od dziesięciu, do zaledwie dwóch stopni, ale przeprosiłem się z długimi spodniami i kurtką, więc na zimno nie narzekałem. Od czasu do czasu pojawiały się opady śniegu, ale takiego zmarzniętego, który milionami igiełek robił akupunkturę twarzy. Ale moja twarz niejedno potrafi znieść, więc specjalnie się tym nie przejmowałem, a zresztą nigdy nie trwało to długo. Ot, takie przelotne niedogodności. Zresztą po każdym takim opadzie, w nagrodę zaraz wychodziło słoneczko i znowu było przyjemnie. Tak jak na tych zdjęciach.

Przystań Gassy © yurek55

Widok z mostu na Jeziorce © yurek55
Będąc już na Siekierkach dostałem telefon z pytaniem o godzinę powrotu i dopiero wtedy zorientowałem się, że mam stary czas na liczniku. Gdybym wiedział, to pewnie skróciłbym trasę i uniknął tego, co spotkało mnie przy Gagarina. Już skręcając z Czerniakowskiej, widząc zapadającą ciemność włączyłem oświetlenie i w chwilę potem zaczęła się regularna śnieżyca. Płatki mokrego sniegu natychmiast zakleiły mi okulary, ale patrząc nad nimi widziałem skrawek jezdni przed sobą i to wystarczyło żeby trzymać się prawej i prosto jechać. Gorzej, że mokry śnieg oblepiał mi także spodnie na udach i szybko poczułem mokro i zimno. Tak samo i w dłonie, choć przewidująco grubsze rękawiczki założyłem. Na szczęście stamtąd do domu miałem już tylko kilkanaście minut jazdy, bo gdybym w takim stanie miał jechać dłużej, to słabo to widzę. I to pomimo, że śnieg tak jak gwałtownie zaczął, tak szybko skończył - przy Poalch Mokotowskich było już po wszystkim. A jak dojechałem do domu, znów wyszło słońce.

Skrzyżowanie Gagarina i Belwederskiej © yurek55

W głębi Dom Książki Uniwersus, d. księgarnia radziecka © yurek55

Regent Hotel na Belwederskiej © yurek55

Pola Mokotowskie © yurek55
Pokaż trasę GPS